Yazılar Öyle Bir Demdeki Ruhum

Öyle Bir Demdeki Ruhum

Öyle bir demdeki Ruhum...


Bugün şafak sökermi? Güneş yeniden doğarmı sabaha...
Çiçekler yine açarmı? Eskisi gibi bahar rüzgarları vururmu yüzüme,dalgalar hırçınca değilde,sakince vururmu kıyıya aşıklar yine bir araya gelip yürürlermi sahil boyunca ben bir şarkı tutsam,söylesem öylesine bir dinleyen olurmu? ? ?

Bir simit alsam elime,ufak ufak didiklesem atsam denize doğru,bir balık veya bir martı gelipte yermi acaba? Öyle bir demdeki ruhum ve öyle bir gündeki ömrüm,ne olur sanki insanlar hep gülse gönüller bir olsa...
Caddeler,sokaklar,çiçekler ve denizler ayrılık kokmasa.
Güzel sözler hep tadında kalsada kirletilmese ne olur sanki...

Sevdalar bir gurur uğruna yıkılmasa,canlar yanmasa,gözlerden yaşlar akmasa ve yanlızlık olmasa öylece hayat dolu bakılabilse ama yok...
Öyle bir yastaki gönlüm,anlatabilsem keşke dökebilsem içimdekileri...
Acıyı,hüzünü ve kederi bir dağ başından belkide bir uçurumun kenarından
kussam döksem içimi rahatlıyabilirmiyim? ? ?

Öyle bir demdeyimki,karma karışık bir hayata anlam vermeye çalışıyorum...
Günlerin batışı aynı,yıldızlarsa yerinde sabit.Bildiğim tek şey bazı şeyler değişmiyor...
Ama gönüller,verilen sözler edilen yeminler,artık hep değişiyor...
Öyle bir demdeyimki; doğruların,yanlışların,hataların içinde kayboldum...
Kimseyi değil kendimi arar oldum...Hep bir çıkmaza takıldım durdum...Ve öyle bir demdeyimki; ruhumu caddelerde,sokaklarda,denizlerde, gökyüzünde uçar gördüm...

Öyle bir demdeki; Ruhum hayata yorgun sevdaya dargın,aşka küskün...Öyle bir demdeki; ruhum kış gibi soğuk,okyanusların büyüklüğü kadar acılı ve yanlız öyle bir demdeyim işte....